Parsa Saberi

چوب‌دستی‌های سرو با اصالت خانوادگی در ارتباطند. چوب‌دستی‌ساز بزرگ قرون وسطی، گراینت اولیوندر، نوشته که همیشه باعث افتخارش بوده که یک چوب‌دستی سرو را با یک جادوگر جفت کند، زیرا می‌دانسته دارد ساحر یا ساحره‌ای را ملاقات می‌کند که مرگ قهرمانانه‌ای خواهد داشت. خوشبختانه در این دوره و زمانه که خون و خونریزی کمتر است، به ندرت صاحبان چوب‌دستی سرو برای فدا کردن جانشان فراخوانده می‌شوند، گرچه بی‌شک اگر نیاز باشد، بسیاری از آن‌ها این کار را می‌کنند. چوب‌دستی‌های سرو همراه خود را در میان افراد شجاع، جسور و فداکار می‌یابند: کسانی که از مقابله با سایه‌ها در طبیعت وجود خود و دیگران ترسی ندارند.

موی تک‌شاخ معمولاً پایدارترین جادوها را تولید می‌کند و کمتر از سایر مغزها دچار نوسان یا انسداد می‌شود. چوب‌دستی‌های دارای مغز تک‌شاخ سخت‌تر از دیگران به جادوی سیاه گرایش پیدا می‌کنند. آن‌ها وفاداری زیادی دارند و معمولاً به نخستین صاحب خود وابسته می‌مانند؛ چه جادوگر یا ساحره‌ای ورزیده باشد و چه نباشد.

از ضعف‌های جزئی موی تک‌شاخ این است که قدرتمندترین چوب‌دستی‌ها را نمی‌سازد، هرچند جنس چوب می‌تواند این کمبود را جبران کند. همچنین استفاده‌ی بسیار نادرست ممکن است باعث شود مو از کار بیفتد و نیاز به جایگزینی داشته باشد.